Samenwerkende Groepsaccommodaties Drente - Nieuws

09 mei 2008 - Groepsvakanties

Groepsvakanties

Aan mijn sociale vaardigheden ligt het niet. Die zijn best in orde. In gezelschap gedraag ik mij, door de bank genomen, zoals het hoort. Ik maak zo hier en daar een praatje en raak af en toe ook wel verwikkeld in een diepgaande discussie. Niet zo diepgaand dat ik er niet van kan slapen, want op mijn leeftijd kan dat er best van komen. Zo ‘piep’ ben ik nu ook weer niet. Nee, wanneer ik er dan toch eens op uit ga, dan maar liever met z’n tweetjes. Dat is wat vrijer, opstaan wanneer je het zelf wilt en binnen- of buitenshuis eten, je bepaalt het allemaal zelf.
Toen er dan ook in de vriendenkring werd geopperd om gezamenlijk oud- en nieuw te vieren en daarvoor een groepsaccommodatie te huren, stond ik niet te springen. Met ongeveer tien koppeltjes, was de bedoeling. Dat het er uiteindelijk twaalf werden, veranderd het verhaal niet. Tja, met die paar intieme vrienden wilde ik nog wel. Die kende ik inmiddels zo goed, daar verwachtte ik geen problemen mee, maar meer dan de helft kende ik slechts oppervlakkig. Ik zag mezelf al staan te scheren in douche annex toiletruimte met nog drie à vier man om me heen. Kijk die scheert zich nog met het mes en die kwal die toch al altijd aan het opscheppen is, doet het met een meerkoppig scheerapparaat, dat met ieder bobbeltje mee gaat. Nog erger, nummertjes trekken om van het toilet gebruik te kunnen maken. Als bij mij thuis de buitenbel gaat, wanneer ik rustig op het toilet zit, kan ik de hele operatie wel opbreken. Hoe moet het hier dan, op een gerieflijke hotelkamer, heb ik tenminste mijn eigen toilet nog. Ik hield het aanbod eerst maar eens in beraad, tijd zat.

Niet veel later belde mijn beste vriend op, om te informeren of we al een besluit hadden genomen. Tevens mocht ik meebeslissen waar we naar toe zouden gaan. ‘Nou toevallig discussiëren we er net over’, loog ik om er van af te zijn, ‘zodra we er uit zijn waarschuw ik je wel’. Ik moet bekennen, dat ik de discussie verloor en ik mocht gaan vertellen dat we wel mee wilden. Omdat het dan toch al zover is, kunnen we ook wel zeggen, dat onze voorkeur uit gaat naar Drenthe, gaf mijn vrouw ook nog mee.

Ik kwam in het elite groepje terecht, dat uiteindelijk moest kiezen naar welke groepsaccommodatie het zou worden. Een moeilijke keus, kan ik verklappen. Er blijkt nogal wat verschil te zijn, luxe, minder luxe tot zeg maar primitief. We kozen voor luxe met prachtige tweepersoonskamers. Het vriendelijke koppel, dat de boel daar runde wees de weg naar de cateraar en met de afwasmachine bij de hand viel het corvee achteraf ook nog mee. In de buurt gingen we nog een keer uit eten. Met al die mensen bleek ook heel goed te leven, eigenlijk was er maar één grote zeurpiet in het gezelschap en dat was ik. Maar dat was snel over want wat hadden we een plezier met elkaar. Had ik dit maar eerder geweten, want er was een tijd dat ik het ‘primitief’ook  wel eens had willen meemaken. Dat kan allemaal in Drenthe daar is keus genoeg, wel bij de SGAD natuurlijk!

– Alfred van ‘t Water